Cicero, Pro Sexto Roscio, 10-11 DEMO

 

Paragraaf 10

 Fide sapientiaque vestra fretus plus oneris sustuli, quam ferre me posse intellego.

 Hoc onus, si vos aliqua ex parte allevabitis, feram, ut potero, studio et industria, iudices; sin a vobis - id, quod non spero - deserar, tamen animo non deficiam, et id, quod suscepi, quoad potero, perferam.

 Quod si perferre non potero, opprimi me onere offici malo quam id, quod mihi cum fide semel impositum est, aut propter perfidiam abicere aut propter infirmitatem animi deponere.  

 

Paragraaf 11

 Te quoque magnopere, M. Fanni, quaeso, ut, qualem te iam antea populo Romano praebuisti, cum huic eidem quaestioni iudex praeesses, talem te et nobis et rei publicae hoc tempore impertias.

 Quanta multitudo hominum convenerit ad hoc iudicium, vides; quae sit omnium mortalium exspectatio, quae cupiditas, ut acria ac severa iudicia fiant, intellegis.

 Longo intervallo iudicium inter sicarios hoc primum committitur, cum interea caedes indignissimae maximaeque factae sunt; omnes hanc quaestionem te praetore manifestis maleficiis cotidianoque sanguine dimisso virtutis ostentui sperant futuram.

 *Einde fragment*